Thoes
Underzuiken

In vrougte loop ik mien rondje. Man mit lutje hondje komt mie in de muide. Hondje komt mit zien nadde snoede aan mien blode bainen roeken.
‘Vin je t nich slim?’ vragt man.
‘Nee’ zeg ik ‘wie underzuiken nander deur te groeten en te proten en hai underzöcht deur te roeken. Mot zien beloop hebben.’
Man strikt mit punt van schou wrievend over stroade. Doar liggen under ekkelbomen n haarde puntege soort bolsters. Bie zetten mit n ekkel der in.
Ik haar dingen al eerder liggen zain en n poar doage leden oetzöcht wat t was. Ik pak ter aine op en zeg: ‘Zoveul heb ik der nog nooit zain’.
‘Wat binnen t veur dingen?’ vragt man.
’t Binnen galappels. Van knoppergalwespen,’ zeg ik en leg man mit mien vrizze kennis van internet hoarfien oet hou zo’n galwespe dat veur nander bokst.
Man dinkt vanzulf dat e mit n geleerde bioloog te moaken het en stelt aaldeur stoerdere vroagen. Nou mout ik oppazen dat ik nich deur t ies zak.
‘Hou komt t daaiertje deroet?’ vragt man. Gelukkeg kìn k net op tied n goatje aanwiezen. En wat overmoudeg deur t aandachtege geheur leg ik as tougift mit mien Wikipedia-kennis ook nog oet dat t woord ‘knopper’ nich mit n knobbe van doun het, mor verband holdt mit n Duuts vilten petje. Man was vanzulf swoar under de indruk van zoveul waitenschop.
‘k Heb n bulde leerd, ja, op vrouge mörn,’ zegt man. ‘Man, man … n knoppergalwespe. Nooit van heurd. Goa k dommee votdoadelk opzuiken op internet.´
Ik loop gaauw deur, veurdat e oetvindt woar ik mien wandelnde wieshaid weg heb.

Even wiederop zai ik traauwens n hail apaart soort brömmel. Gain gewone, bloaden binnen wat aans en stroeke dragt blaauwe vruchten mit n soort wasloagke. Via mien Plantnet-app vin ik oet dat t hier um de daauwbrömmel gaait, dij ook wol duunbrömmel nuimd wordt. t Blad schient n medicinoale waarken te hebben: stelpt bloud. Vannijs gaait der n wereld open. Bin benijd wel mie mörn in de muide komt.


Hanne Wilzing