Thoes
Kovviedrinken



Mit veul gaang op d’kedde komt e dij mörgen vroug van supermaark. Hai wil gaauw aanschoeven aan zien bero, veurdat e zien woorden kwiet is. Hai gript baalpènne dij t dichtst veur d’haand ligt en begunt:
De vraauw ston inainen braiduut veur de man. Wol ze hom der nait langsgoan loaten? ‘Hebben joe gain vraauw? k Zai joe aaltied allain lopen en fietsen.’
‘Nee, nait echt,’ zegt hai.
‘Ook gain man? Is vandoage de dag hail gewoon, ja. Op tv heurde ik n man zeggen van: “Dat mout k eerst even aan mien man vroagen, hur.” Mout kinnen. Mor ik mout der aan wènnen, Vrouger pruit men in t openboar nait over zokswat. Allain stiekom. Mor t was der wel, zeg mor.’
De man begunt zok ongemakkelk te vuilen ‘Kom …’zegt e en hai moakt mit sleudeltje zien fietse lös…
‘Volgens mie wonen wie hail dicht bie mekoar,’zegt de vraauw. ‘As joe n moal zin hebben in n kop kovvie …’
‘Och, k bin nait zo’n kovvieman,’ let d’aander waiten en hai stapt op zoadel.
‘Of joe hebben zin in aanswat … Eh … n Glassie vris ofzo.’
‘k Mout neudeg vot. De groeten, hur en t beste dermit!’ Hai wil zain dat e bie huus komt. Volle kovviekane wacht op hom. En zien pènne wacht ook, vol ongeduld.

Henk Puister