Thoes

Psaalms van hoop

Hai woonde ien Amerikoa
en zai ien Westerbrouk,
de telefoon verbon ze
elk ien heur aaigen houk.

Deur dementie trovven

sprak hai nait meer heur toal
mor op n dag was doar zien vroag,
hai kon ze alemoal.

Ze zongen tot zien staarfdag
wat zai deur hom weer von,
zo dailden ze geleuf en hoop
deur psaalms dij hai groag zong.

Zien Woord deurbrak de grenzen,
deur dat bekende bouk,
hai troostte ien Amerikoa
zien zus ien Westerbrouk.

Coby Poelman-Duisterwinkel



Onderwegens

Vraauwen en kinder lopen laangs stoere wegen,
de locht vol vuur en achter zok n koegelregen.
Machtelooshaid en veul troanen van verdrait.
Hou t òflopt, gainain dij n antwoord wait.
En aalom n stem dij vragt:
'Woarom zoveul stried om macht?'

Van kapotschoten laand en stede,
is èlk op zuik noar rust en vrede.
Trekken mensen op hoop van zegen,
laangs slim gevoarleke wegen.
En aalom n stem dij vragt:
'Wèl wil dizze stried om macht?'

Oorlog is wel t slimste van ale rampen;
Dood en verdaarf deur striedende kampen.
Laange riegen mit onthaimde vluchtelingen,
dij wanhopeg en mit waaineg op pad gingen.
En aalom n stem dij vragt:
'Woarveur zoveul stried om macht?’

Komt ooit de vrijhaid weer in zicht,
wat noa dizze vlucht is aanricht?
Loat ons hopen en mit nkander streven,
dat èlk weer vredeg kin soamenleven.
En aalom n stem dij vragt:
'Moak n ènde aan stried om macht!'

Trijnko Pelgrim



Vree

De vree van de landen en van baauwten
is gehail mit die
De vree van t wad en hoge luchten
magen mit die wezen.
Daipe vree zel kommen over die
Daipe vree zel gruien in die

n Vertoalen van t Keltisch-christelk laid 'The peace of the earth', oorspronkelk n Guatemalaanse traditional.

Nelleke van Vliet



Bloumpaarken van beton

As jonkie van tiene
Har e Westerbörk mitmoakt,
Mos e NSB-ers en verroaders
Bewoaken dij gain kracht meer
Haren om op de bainen te stoan.

n Stok kreeg e mit
Toun ze mit nkander
Tou t bos introkken,
Veurbie t prikkeldroad
Achter t kamp –

Om ze de boas te blieven
As ze nait om liek wollen.

Hai, jeuds jonkie, overleefde,
Woar tiendoezenden
Veurgoud vertrokken waren.

Nou is e 86 onderwiel
En komt e nog ainmoal
Terugge op t stee van
Zien jongste jeugd.

De bloumen dij bie de ingang
Van t kamp hìnpoot binnen,
Bluien van wonder en geweld –

Mor hai zugt ze nait,
Hai zugt allenneg mor
De bloumpaarken van beton
Zo as ze in zien herinnern uuthaard binnen.


Autoloze zundag

In dizze gekke tied
Mit torenhoge brandstofpriezen,

Van roezie mit de Ruzzen
Dij goan over ons gas,
Wordt der in de kranten
En op tv alweer proat
Over autoloze zundoagen
Dij der meugelkerwies
Zomor weer aankommen kinnen.

En zai ik in mien gedachten
Nait allenneg t smoel van Poetin
Mor net zo goud de tronies
Van rechtse sjaggeroars in ‘73
Al joaren de wegenbelasten
Nait meer betoald –

Mor hier haren ze nait op rekend:
De benzine gung net as in d’oorlog
Weer op de bon – En n volle tank
Zat der sowieso al nait meer in –

Wol je autobrandstof kopen,
Mos je bewiezen dat de wegenbelasten
Voldoan was.

En doar stonnen ze, in lange riegen
Mit de aarms veur t gezicht,
Kop daip in de kroage van de winterjaze,
Vilten houd hoast over d'ogen trokken,

Ten overstoan van NTS-Journoal en
Huil Nederand, op t postketoor
Heur achterstallege belasten te voldoun –

Den eerst konnen ze ja benzinebonnen bemachtegen,
En allenneg mit dij bonnen konnen autobrandstof kopen –

Mor n volle tank zat der al nait meer in.

Bert Weggemans



Òfdwoalen

Vanmörgen vroug neem k weer
mien doagelkse spoitjes insuline.
k Bin der nait bie en dwoal òf
noar aal stakkers in Oekraïne.



Vredesnoam (Poetin - Oekraïne - feb. 2022)

Wat dij aine kerel
zok in de kop zet het
krieg dat der in vredesnoam
mor ais weer uut mit mekoar



Om de laive vrede

Is hoog verlet van
d'alderbeste diplomoat.
Den goan Amerikoa
en Ruslaand op òfraais -
lieden ze aalbaaident nait
n spier gezichtsverlais.
Veur onze wereldvrede
is t nog nait te loat.

Henk Puister



k Verdwien as knien,
mor bin t hoaske
mit Poaske.


Maank schaar en schimmern
bluien 'ontkom-mie-blomkes'


Lopende ledders

loop laangs
laange loantjes
loddernd loeren
licht let leven

mien muidens
moaken mie
minzoam, miemern
mit minsken

geef grunneger
gras, grond
gramniedeg gruin
goud gevuil

kleuren klontern
ket-oet kèl
keesblommen goan
kaant klözzen

laifde let leven
laangs lichtmoan
loagjes linterij
laifde laiverd laifs

Anna de Vries-Maarhuis



Stilstand en bewegen

Onveranderd ligt plaain
Al joaren zo
Op zien riepkes
Binnen mensen ien bewegen
Plaain wacht òf

Onveranderd zit stadsplanner
Al joaren zo
Op zien taikenkjes
Komt plaain ien bewegen
Mìnsen wachten òf

Jan Sleumer



Marioepol in liedenstied

Mensen worden nander dingen
bommen hebben gain gezicht
haarde systemen haauwgen
alles van weerde stukkent
gainent dij dit begript

Maria schraift en suust heur lutje potje
kind kikt wondernd wereld in
dij aivege ogen roupen tot verzet

dat wie nander vannijs aankieken
t zaachte zuiken
in t inde kommen
tot wie gezichten zain

Hanne Wilzing